Op steeds meer plekken schieten buren elkaar te hulp
Afgelopen jaar steeg het aantal voorzorgcirkels in Nederland van 150 naar 1500. In de Helmondse wijk Brandevoort zijn er maar liefst 13. Ze noemen het daar netwerkcirkels. ‘We merkten dat het woordje 'zorg' mensen afschrikte.‘
Tijdens de bijeenkomst op 18 maart komen Frank hendriks en Saskia Kluin van Archipel vertellen hoe zij het voor elkaar gekregen hebben om in de buurten waar zij actief zijn ook flink op te kunnen schalen met voorzorgcirkels.
Van de website van rtl nieuws
Maar liefst 13 van dit soort voorzorgcirkels hebben ze in de wijk Brandevoort in Helmond. "Wij noemen het alleen geen voorzorgcirkels, maar netwerkcirkels", zegt Ton Diris, die alle deelnemers van die cirkels ondersteunt.
Geen billen wassen
Ton Diris: "We merkten dat het woordje 'zorg' mensen afschrikte. Daardoor dachten mensen dat ze bij anderen steunkousen aan moeten doen of billen moeten wassen. Maar het is veel breder dan dat: de hond uitlaten, een boodschap doen, een lamp ophangen of iemand naar het ziekenhuis brengen."
Diris is 75 jaar en heeft zelf nog geen beroep hoeven doen op de voorzorgcirkel, maar hij heeft bijvoorbeeld wel al een keer een lamp opgehangen bij een oudere buurvrouw. Het vragen om hulp is vaak nog lastig, ziet hij: "Er komen minder vragen dan ik had verwacht. Mensen willen het vaak toch eerst zelf oplossen."
Hij ziet ook verschillen tussen de voorzorgcirkels: de ene groep is heel actief en onderneemt ook samen sociale activiteiten, terwijl anderen weer alleen elkaar opzoeken als ze hulp nodig hebben. Afgelopen jaar steeg het aantal voorzorgcirkels in Nederland van 150 naar 1500. Dat zegt Nederland Zorgt voor Elkaar, een netwerkorganisatie die helpt bij het opstarten ervan.
Vera Jansweijer, projectleider bij Nederland Zorgt voor Elkaar, legt uit: "Het idee is dat een groep buren zorgt voor elkaar. Daarin is iedereen gelijk: er is niet één iemand die hulp nodig heeft en een buurtgenoot die hulp geeft, maar iedereen doet iets voor elkaar."
Meestal bestaat zo'n cirkel uit tien tot 15 mensen die bij elkaar in de straat of buurt wonen. Eén persoon is de spin in het web: de 'verbinder'. Die zorgt ervoor dat de vraag van iemand die hulp nodig heeft ook terecht komt bij mensen die die hulp kunnen bieden.
Minder zorg in de toekomst
Het idee van de voorzorgcirkels ontstond zo'n zeven jaar geleden. Bedenker Henk Geene ging toen in gesprek met een groep ouderen over de vraag: hoe sorteer je voor op ouder worden? Er bleken vooral zorgen te zijn over het steeds minder beschikbaar worden van professionele zorg in de toekomst. En om dat op te vangen gaven ouderen aan meer behoefte te hebben aan hulp in hun directe omgeving.
In de beginjaren heeft Henk Geene verschillende voorzorgcirkels opgezet. Sinds een paar jaar helpt ook Nederland Zorgt voor Elkaar daarbij. Jansweijer: "Het is eigenlijk een herontdekt concept, want het stoelt heel erg op bijvoorbeeld het 'naboarschap' dat we in Twente kennen."
Een voorzorgcirkel is niet per se alleen voor ouderen, legt Vera Jansweijer van Nederland Zorgt voor Elkaar uit: "Maar in de praktijk zijn er toch vooral 65-plussers bij betrokken. Je ziet dat jongeren vaak toch erg druk zijn met werken en minder tijd hebben voor dit soort klusjes voor elkaar. Maar de essentie is ook wel dat ouderen ermee geholpen worden, omdat zij als eerste last hebben van zorg die minder beschikbaar is."
januari 2026